‎(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‎- สวัสดีค่ะ ‎- สวัสดีครับ
‎เทอร์เรซ เฮาส์เป็นรายการที่ให้ ‎ชายหญิงแปลกหน้าหกคนมาอยู่ด้วยกัน
‎เราจะสังเกตและดูพฤติกรรมของพวกเขา
‎สิ่งที่เราเตรียมไว้ให้คือ ‎บ้านหลังงามกับยานพาหนะ
‎- ไม่มีบทพูดแต่อย่างใด ‎- ใช่ค่ะ
‎สัปดาห์ที่แล้ว ‎เรียวบาดเจ็บตอนแข่งบาสเกตบอล
‎ฮานะเป็นกำลังใจให้เขาในช่วงพักฟื้น
‎(เรียว 26 ปี ฮานะ 22 ปี)
‎- ค่ะ ‎- ประคบเย็นเท้าให้ ทำอาหารให้
‎เธอพยายามเต็มที่ ‎เพื่อสร้างความประทับใจระยะยาว
‎ฉันอยากรู้ว่ามันหมายความว่ายังไง
‎- และหวังว่าพี่จะช่วยได้ ‎- เข้าใจแล้ว
‎เธอบอกไปหมดเปลือกแล้ว ‎ขาดก็แต่คำว่า "ชอบนะ"
‎ทุ่มหมดหน้าตักแล้ว
‎แต่เรียวเองก็ลำบากอยู่ ‎เลยยากที่จะ...
‎- รู้สึกตื่นเต้นแบบเดียวกัน ‎- เพราะอาการบาดเจ็บ
‎สารภาพรักเร็วไปหน่อยครับ
‎เธอคงเลิ่กลั่ก
‎ได้ใช้เวลาอยู่ต่างประเทศมานาน
‎เขากับฉันมีประสบการณ์ชีวิต ‎คล้ายๆ กันเลย
‎แล้วฉันก็ชอบความมั่นคง ‎ทางการเงินของเขาด้วย
‎เหมือนแฟนเก่าฉันมากเลย
‎ขนาดกะพริบตายังเหมือน
‎เขาเหมือนแฟนเก่าเธอ
‎เป็นการรุกที่ได้ผลดีมากเลย
‎ตอนกะพริบตา...
‎- จะเหมือนกันขนาดนั้นเลยเหรอ ‎- จริงเหรอ
‎ผมว่าคนเรากะพริบตาเหมือนๆ กันแหละ
‎เธอต้องสังเกตเขาละเอียดมากเลย
‎- จ้องเลย ‎- เนอะ
‎เธออยากให้เขารู้ว่ามองอยู่
‎- น่าสนใจมาก ‎- เธออยากให้เขารู้ว่า
‎เธอกำลังสนใจเขาอยู่ใช่ไหม
‎โอ้โฮ รัสเซีย แชมป์ตลอดกาล
‎ทั้งประเทศเลยเหรอ
‎- คนเหล็กชัดๆ ‎- แข็งแกร่งมาก
‎อย่างว่า ผู้นำชาตินี้ขี่หมีนะครับ
‎เดี๋ยว ขี่เสือสิ ใช่ไหม ‎ขี่นานจนถ่ายรูปไว้ได้ด้วย
‎- กระดูกคนละเบอร์กัน ‎- ใช่เลย
‎โทปาสชวนเอมิกะไปห้องพักผ่อน
‎จริงๆ เขาก็สายรุกเหมือนกันนะครับ
‎อยากดู "เยสเตอร์เดย์" มากเลย
‎(เอมิกะ 21 ปี โทปาส 22 ปี)
‎ไปเมื่อไหร่บอกนะ ฉันไปด้วย ‎ไปกินข้าวเย็นเลยก็ได้
‎- ในวันเดียวกัน ‎- ได้เลย
‎เอมิกะบอกว่าคบกับเขาได้นะคะ
‎ไคชวนวีวี่ไปเดตทำเครื่องปั้นดินเผา
‎ดูสนุกกันมากเลยค่ะ
‎(ไค 25 ปี วิโอเลตตา 24 ปี)
‎แต่บทสนทนาที่คุยกันก่อนไปเดต ‎ก็สำคัญนะครับ
‎- ในห้องนอนผู้หญิง ‎- คืนก่อนหน้า
‎เธออยากไปกับเรียวมากกว่า
‎พอพูดออกมาแล้ว ‎อย่างกับเธอลืมว่าตัวเองนัดไคไว้
‎ฉันรู้ว่าเราคุยกันไว้ ‎แต่ไม่คิดว่าจะเร็วขนาดนี้
‎- ตื่นเต้นดีจัง ไปกัน ‎- ไปกัน
‎- อากาศดีด้วย ‎- อากาศก็ดี
‎ท่าทางเธอแบบว่า ‎"นัดกันวันนี้เหรอ ก็ได้ ไปสิ"
‎ถ้าไม่ได้จำเป็นต้องไป ‎ผมว่าเธอก็คงไม่ไป
‎ดูท่าทีเธอแล้วรู้สึกแบบนั้น
‎แต่ไคก็ยืนกรานว่าจะไป
‎ฉากสุดท้าย พวกเขากำลังอร่อย ‎กับข้าวแกงกะหรี่ที่วีวี่ทำ
‎- แล้วฮานะก็เข้าห้องมา ‎- จากนั้น...
‎- มีอะไรเหรอ ‎- ไม่มีอะไร คุยกันหน่อยไหม
‎ฉันเหรอ ได้สิ
‎- เธอพับนี่เหรอ ‎- อือ
‎- สุดยอด ‎- ไม่มั้ง
‎คงทำใจลำบากน่าดู
‎ก็คงทำใจยากมาก ‎วีวี่โปรยเสน่ห์เก่งอยู่แล้ว
‎แบบไม่ต้องพยายามเลย
‎เธอไม่ได้ดูเหมือนวางแผน ‎หรือปั่นหัวใครอะไร
‎- เป็นคนน่าเอ็นดูโดยธรรมชาติ ‎- ใช่
‎เพราะแบบนั้นฮานะถึงเจ็บปวดมาก
‎- เพราะฮานะทำไม่ได้เหรอ ‎- ก็...
‎ถ้าวีวี่ต้องพยายามอ่อยอย่างหนัก
‎ฮานะก็คงไม่มองเธอเป็นคู่แข่งจริงจัง
‎แต่วีวี่น่ารักจนสู้ไม่ไหว
‎- เข้าใจไหม ‎- ก็ต่างกันนะ
‎- เธอเป็นคนแบบนั้น ‎- เรียวเองก็ดูชอบด้วย
‎เรียวสภาพจิตใจแย่เพราะอาการบาดเจ็บ
‎ลองนึกภาพว่ามารผจญความรัก ‎กลายเป็นคนที่ทำให้เขายิ้มได้
‎- ก็ทำใจลำบากนะครับ ‎- ก็จริง
‎ฉันว่าไคจะช่วยให้กำลังใจเธอได้
‎อยากเห็นทักษะตลกของเขาแล้วครับ
‎พอเลย พอ
‎- อย่าใจร้ายกับเขา ‎- ดูเฉยๆ พอ
‎(สัปดาห์ที่ 28)
‎- ไปห้องพักผ่อนไหม ‎- อือ
‎(โหยหาความรัก)
‎เคยไปหรือยัง
‎- ยังเลย ‎- ครั้งแรกเหรอ
‎- งั้นเดี๋ยวพาไปทัวร์ ‎- รบกวนด้วย
‎พวกเขายังนั่งอยู่นี่นา
‎ฉันว่าไม่ได้กลิ่นเลย
‎- อันนั้นเหรอ อาจจะ ‎- อันนี้
‎เพิ่งเคยมาครั้งแรกเลย
‎- นี่สินะห้องพักผ่อน ‎- ชอบไหม
‎ใหญ่มากเลย เจ๋งดี
‎เป็นอะไรเหรอ
‎คนที่ฉัน...
‎จะพูดยังไงดี ที่ฉันมีความรู้สึก...
‎- พิเศษให้ ‎- อือ
‎ฉันไม่รู้ว่าจะคุยกับเขายังไง
‎เหตุผลหนึ่งที่ฉันมารายการนี้ ‎ก็เพราะว่า...
‎ฉันไม่ค่อยมีประสบการณ์ ‎เรื่องความรักกับมีแฟน
‎และอยากจะเอาชนะเรื่องนั้นให้ได้
‎ฉันรู้ว่าฉันจะใช้ชีวิต ‎เหมือนเมื่อก่อนไม่ได้
‎ที่ผ่านมาฉันท้าทายตัวเองให้เติบโต ‎และพยายามเต็มที่มาตลอด
‎ไม่อยากเชื่อเลยว่า ‎จะร้องไห้เรื่องนี้
‎ไม่เห็นเป็นไรเลย
‎- ก็ปกตินะ ‎- ฉันสมเพชตัวเอง
‎- คนเราก็ต้องเป็นแบบนี้บ้าง ‎- เหรอ ก็แบบ...
‎- พี่วีวี่น่ะ ‎- อือ
‎ตั้งแต่พี่วีวี่เข้ามาในบ้าน ‎ฉันรู้สึกว่า...
‎ทักษะในการพูดคุยของพี่เขา ‎ดีกว่าฉันมาก
‎เทียบกับสิ่งที่ฉันทำเอาไว้ ‎ตั้งแต่ย้ายเข้าบ้านมาเลย
‎สองคนนั้นคุยกันลื่นไหลมาก
‎แค่นี้ฉันก็เริ่มผิดหวังในตัวเองแล้ว
‎แล้วก็มาเห็นพวกเขาแยกไปคุยกันสองคน
‎ฉันก็เลย...
‎ไม่รู้เหมือนกัน ‎ว่าทำไมถึงร้องไห้หนักขนาดนี้
‎ถ้ารู้สึกมากขนาดนี้ ‎เธอคงชอบเขามากน่ะ
‎อือ...
‎ฉันหงุดหงิดตัวเอง
‎ฉันพยายามเต็มที่แล้วแต่ก็ยังไม่พอ
‎อือๆ
‎ฉันรู้อยู่แล้วว่า
‎พี่เรียวไม่ได้มองฉันแบบคนรักเลย
‎แต่ถ้าฉันยอมแพ้ ‎ฉันก็รู้ว่าคงไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง
‎และฉันก็จะไม่โตสักที
‎ถึงเขาจะไม่ตอบรับความรู้สึกฉัน
‎ฉันก็อยากพยายามให้เต็มที่ ‎เพื่อให้เขาชอบฉันขึ้นมาสักนิด
‎แต่ในใจมัน...
‎เจ็บปวดมากจนอยากยอมแพ้เลย
‎- ทำไมล่ะ ‎- เจ็บเกินจะทน
‎แล้ววันนี้ไปเดตมาเป็นไงบ้าง
‎สนุกดีนะ เรียกว่าเดตได้ไหม
‎เราไปปั้นเซรามิกกัน
‎- เซรามิกเหรอ ‎- อือ แค่นั้นแหละ
‎- ปั้นเซรามิกนี่มัน... ‎- เข้าใจแล้ว ไม่ถือว่าเป็นเดต
‎- แค่เพราะไปเที่ยวสองต่อสอง ‎- ใช่ไหมๆ เห็นด้วย
‎- เราแค่... ‎- ไปเที่ยว
‎ในฐานะเพื่อน
‎- ฐานะเพื่อน ‎- ใช่
‎- เข้าใจนะ ‎- อือๆ
‎ฉันให้ค่ากับเวลาของตัวเองมาก ‎อาจจะมากไปด้วยซ้ำ
‎สิ่งสำคัญคือรู้ว่าตัวเอง ‎จะใช้เวลาทำอะไร
‎และใช้เวลานั้นกับใคร
‎ฉันก็เป็นเหมือนกัน
‎ฉันอายุ 26 แล้ว ก็อยากแต่งงานเร็วๆ
‎แทนที่จะคิดว่า "คบคนนี้ดีไหม"
‎ฉันคิดว่า "ผู้หญิงคนนี้ ‎เป็นแม่ของลูกได้หรือเปล่า"
‎เข้าใจนะ
‎ความสำคัญของฉันก็เหมือนกัน
‎ฉันมักจะรู้สึกว่า
‎การรีบคบใครสักคนคือการเสียเวลา
‎- ถูก ความคิดเธอโตเกินอายุ 24 นะ ‎- ฉันอยากใช้เวลาของตัวเอง...
‎ฉันยังไม่เคยเจอคนอายุน้อยกว่า ‎ที่โตเท่าเธอเลย ยอดเลย
‎พี่วีวี่มีเสน่ห์แบบไม่ต้องพยายามเลย
‎เข้ากันได้ดีกับพี่เรียว
‎สองคนนั้นเคมีเข้ากันมาก ‎ฉันมองดูก็รู้เลย
‎มันชัดมากเลย ‎พี่วีวี่กับพี่เรียวเองก็คงรู้
‎ว่าพวกเขาถูกคอกันเร็วมาก
‎- อือ... ‎- ก็นั่นแหละ
‎ดูออกเลยล่ะ
‎ถ้าฉันบอกความรู้สึกไป ‎ฉันกลัวว่าเขาจะปฏิเสธ
‎หรือกลัวจะผลักให้เขา ‎อยู่ในจุดที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออก
‎เธอไม่ต้องไปกังวลหรอก ‎ว่าเขาจะแสดงออกยังไง
‎- จริงเหรอ แต่... ‎- ถ้าเธออยากบอกเขา
‎ถ้าเธอบอกความรู้สึกไปแล้วไม่สมหวัง
‎เธอก็ทำอะไรไม่ได้มากหรอก
‎แต่เธอก็ใช้ประสบการณ์นั้น ‎ช่วยให้เติบโตได้
‎อือ...
‎- ลองบอกดูดีไหมนะ ‎- อือ
‎ถ้าเขาปฏิเสธ ฉันก็จะคิดว่า...
‎ตัวเองได้ยกภูเขาออกจากอกสักที
‎เธอน่ะ
‎เป็นคนที่พิเศษมากๆ เลยนะ
‎อือ...
‎เดี๋ยวเธอก็ได้เจอ ‎คนที่รักในข้อดีของเธอเอง
‎แล้วพี่ล่ะ ชอบใครหรือยัง
‎ชอบเหรอ
‎ฉันไปเที่ยวกับวีวี่มา
‎ฉันชอบที่เธอตรงไปตรงมา ‎และเป็นตัวของตัวเอง
‎การคบกับคนที่ตรงไปตรงมา ‎ก็ช่วยให้ฉันเป็นตัวของตัวเอง
‎ตายแล้ว ขอโทษที่พูดแบบนั้นไป
‎- ไม่เป็นไร ‎- แต่...
‎สิ่งที่ฟังไม่ได้มีผลกับ ‎ความรู้สึกของฉันที่มีต่อวีวี่หรอก
‎ก็หักมุมดีเหมือนกัน...
‎อาจจะไม่ใช่คำนั้น
‎ฉันเป็นพวกมองโลกในแง่ร้าย ‎ฟังแล้วไม่ต้องเก็บไปคิดนะ
‎เวลาได้ใช้ช่วงเวลาดีๆ กับใคร ‎ฉันก็อยากรู้จักคนคนนั้นมากขึ้น
‎แล้วพอเขาไม่อยู่ ‎ฉันก็คิดถึงเขามากขึ้นไปอีก
‎ก็เลยตั้งใจทำให้ ‎ช่วงเวลาที่อยู่ด้วยกันสนุก
‎ฉันมักจะพยายามทำให้อีกฝ่ายสนุก ‎ตัวเองก็เลยลืมว่าต้องสนุก
‎- คิดมากเกินไปสินะ ‎- ใช่
‎ฉันไม่รู้จะชวนเขาเดตยังไง
‎ก็เลยบอกไปว่าไว้ไปกินข้าวเย็นกัน
‎แต่ฉันไม่รู้ว่าต้องทำยังไงต่อ ‎ก็เลยยังไม่เกิดอะไรขึ้น
‎งั้นก็ไปกันเลยดีกว่า
‎ถ้าล้มเลิกตอนนี้ ฉันก็จะไม่พัฒนา
‎ฉันจะลองอีกที จะลองอีกสักครั้ง
‎อือ ฉันว่าก็ดีนะ
‎แล้ววันหยุดเธอทำอะไร
‎ฉันชอบไปดูหนัง
‎- หรือไม่ก็ไปพิพิธภัณฑ์ ‎- อ้อ
‎พิพิธภัณฑ์ มีหอศิลป์ในโยโกฮาม่านะ
‎ไม่เคยไปเลย เคยไปแต่ ‎พิพิธภัณฑ์หลวงอุเอโนะ
‎ไม่ก็พิพิธภัณฑ์ศิลปะโมริที่รปปงหงิ
‎- ฉันชอบอุเอโนะที่สุดเลย ‎- ไปคนเดียวเหรอ
‎- ฉันชอบไปคนเดียว ‎- เข้าใจได้
‎เราจะดูอะไรนานแค่ไหนก็ได้
‎ฉันคิดว่าจะชวนเธอไปเดิน ‎พิพิธภัณฑ์ที่โยโกฮาม่า
‎แต่ไปคนเดียวน่าจะดีกว่า
‎- ไปคนเดียวก็ดี ‎- อือ
‎แต่ลองไปด้วยกันก็ได้
‎อยากดูพิพิธภัณฑ์ในโยโกฮาม่า
‎- ฉันก็ยังไม่เคยไป ‎- จริงเหรอ
‎ตอนนี้จัดแสดงอะไรอยู่
‎- ไม่แน่ใจ ‎- อยากรู้
‎- ถ้าน่าสนใจก็ไปกันเถอะ ‎- อือ
‎ก็ดีนะ ฉันก็ชอบไปอะไรแบบนั้น
‎รูปแรกในฟีดไลน์นาย ‎เหมือนสร้อยคอฉันมากเลย
‎อะไรน่ะ เธอใส่สร้อยคอ ‎เป็นตัวย่อชื่อฉันเหรอ
‎หลงตัวเองสุด
‎- อะไรเนี่ย ‎- "หลงตัวเองสุด"
‎แล้ว "อาร์" มาจากอะไรล่ะ
‎อันดับแรกคือ ‎นามสกุลฉันขึ้นต้นด้วยตัว "อาร์"
‎- อ๋อ ‎- ค่ะ
‎แล้วก็ผู้ชายที่ฉันเคยชอบ...
‎นามสกุลเขา ‎ก็ขึ้นต้นด้วยตัว "อาร์" เหมือนกัน
‎เธอยังลืมเขาไม่ลงเหรอ
‎เปล่า ฉันลืมไปแล้ว
‎- งั้นตอนนี้ "อาร์" คือเรียวใช่ไหม ‎- ก็อาจเป็นได้
‎ฉันหน้าด้านน่ะ
‎- สุดยอด ‎- ฉันสงสัยมาตลอดเลย
‎ว่าเกี่ยวกับฉันหรือเปล่านะ
‎- คิดว่าเป็นเพราะตัวเองเหรอ ‎- อือ
‎- ตั้งแต่แรกเลย ‎- อือ
‎คิดว่าฉันมาเทอร์เรซ เฮาส์ ‎เพราะอยากใกล้ชิดเรียวเหรอ
‎ใช่
‎ล้อเล่นน่ะ ฉันไม่คิดแบบนั้นหรอก
‎ตอนแรกคิดว่ามาจากคำว่ารัสเซีย
‎"อาร์" มาจากรัสเซีย อือ ก็ได้นะ
‎ฉันน่าจะใส่สร้อยคอตัว "เจ" ‎ย่อจาก "ญี่ปุ่น"
‎- ซื้อตัว "วี" สิ ‎- เอ๊ะ
‎- เดี๋ยวซื้อตัว "วี" ให้ ‎- ของขวัญเหรอ
‎ใช่
‎- มาใส่สร้อยคู่กันเถอะ ‎- เจ๋งเป็นบ้า
‎ตลกดี
‎(ทาวาตาริ เรียว 26 ปี ‎นักบาสเกตบอลอาชีพ)
‎(คิมุระ ฮานะ 22 ปี นักมวยปล้ำอาชีพ)
‎(โคบายาชิ ไค 25 ปี ฝันอยากเป็นตลก)
‎(มิซึโกชิ เอมิกะ 21 ปี ‎นักศึกษาปีสี่ ม.เจเอฟโอเบอร์ลิน)
‎(โทปาส จอห์นคิมเวอร์ลู 22 ปี ‎ผู้ช่วยส่วนตัว)
‎(วิโอเลตตา ราซดูมินา 24 ปี นางแบบ)
‎(เทอร์เรซ เฮาส์: โตเกียว 2019-2020)
‎(ห้าทุ่มครึ่ง)
‎พรุ่งนี้ฉันจะไปซื้อเลย
‎- ที่ซูเปอร์เหรอ ‎- อือ ในซูเปอร์น่าจะมี
‎- ฉันไม่ค่อยชอบทำอาหารกินเอง ‎- ไม่เหรอ
‎คือบางครั้งก็ชอบกินอาหารทำเอง
‎บางครั้งก็ขี้เกียจสินะ
‎แต่ฉันมักจะทำแต่เมนูเดิมๆ ‎อย่างที่เพิ่งกินกันไป
‎ฉันเอาปลาแซลมอนดิบมาผสมกับ ‎อะโวคาโด แล้วก็โรยงา
‎- แล้วก็ใส่พอนสึ ‎- ชอบพอนสึเหรอ
‎รักพอนสึมาก
‎กินเปล่าๆ ได้เลย
‎ไม่รู้สิ
‎ฉันก็ชอบพอนสึมาก
‎- โกหกน่า ‎- จริงนะ
‎- ชอบมากเลย ‎- อือ...
‎- ฉันชอบมากกว่า... ‎- จริงๆ นะ
‎- พอเลย ‎- โทรหาพี่ชายฉันเลย เป็นพยานได้
‎โทรหาเพื่อนสนิทฉันสิ ‎เป็นพยานได้เหมือนกัน
‎- เธอกินข้าวกับพอนสึไหม ‎- กินตลอดเลย
‎ที่ชอบมากคือข้าวหน้าไข่ดิบกับพอนสึ
‎ไข่ดิบกับพอนสึเหรอ ‎ไม่กินกับโชยุเหรอ
‎ต้องกินกับพอนสึสิ
‎- ยี่ห้ออาจิปงเหรอ ‎- อาจิปง...
‎ชอบอาจิปงที่สุดหรือเปล่า
‎- อาจิปงคืออะไร ‎- พอนสึยี่ห้อดัง
‎ยี่ห้อที่...
‎- ฝาสีเหลืองหรือเปล่า อ๋อ ‎- อือ นั่นล่ะอาจิปง
‎- ไม่รู้จักชื่อยี่ห้อเหรอ ‎- ไม่รู้
‎- ฉันรู้ ‎- ว้าว
‎เก่งจัง
‎ฉันถ่ายวิดีโอท่านั้นได้ไหม
‎- ไม่มีทาง ‎- ขอล่ะ ทำอีกรอบนะ
‎- ถ่ายทำไม ‎- นะๆ ทำให้ดูหน่อย
‎ต้องทำสิ น่ารักมากเลย
‎เอาล่ะ
‎รู้จักพอนสึไหม
‎- ขออีกรอบ ‎- ไม่เอาแล้ว ไม่ทำใหม่เด็ดขาด
‎- ทำไมล่ะ ‎- ทำไมต้องทำสองรอบด้วย
‎เพราะน่ารักไง
‎ได้แล้ว เย่
‎- ไม่ชอบเลย... ‎- ชอบจัง
‎ทำอะไรลงไปเนี่ย
‎ไม่ต้องเศร้าหรอก ดูสิ
‎น่าเกลียดจะตาย
‎- ไม่เห็นน่าเกลียดเลย ‎- ไม่เหรอ
‎- ไม่เลย ‎- แบบนั้นก็ดี
‎พรุ่งนี้เช้าฉันหุงข้าวดีกว่า
‎- อาจจะมีเหลืออยู่... ‎- มีเต็มเลย
‎ถ้าเอมิกะกิน ข้าวก็น่าจะหมดพอดีนะ
‎เอ๊ะ เดี๋ยวก่อนนะ
‎ไปดูก่อน
‎ข้าวแกงกะหรี่เธออร่อยมาก
‎ขอบคุณนะ
‎- ยังมีเยอะอยู่ ‎- เยอะแค่ไหน
‎ก็ สำหรับเรียว...
‎- น่าจะได้แค่จานเดียว ‎- ฉันก็ว่างั้น
‎ไม่รู้ว่าเอมิกะจะหิวไหม
‎หุงเพิ่มดีไหม เผื่อไว้ หุงดีกว่า
‎ไม่เป็นไร เดี๋ยวฉันทำเอง ‎เธอไปนอนเถอะ
‎- นายแหละควรพัก ไปนั่งเลย ‎- เธอเหนื่อยแล้วนี่
‎ฉันไม่เป็นไร บอกเลย
‎- ไม่เลย ‎- เธอจะทำอาหารให้ฉันได้ไง
‎ฉันยินดีทำนะ
‎สนุกกับการหุงข้าวเหรอ
‎ฉันยินดีทำให้เรียว
‎อะไร
‎- ไม่มีใครเป็นแบบนั้นหรอก ‎- ทำไมล่ะ
‎ไม่ใช่เรื่องใหญ่สักหน่อย
‎- ไม่ให้ฉันทำเหรอ ‎- ถ้าเธอไม่ว่าอะไร
‎- ยินดีค่ะ ‎- ก็ได้...
‎- ได้เลย ‎- ขอบคุณนะ
‎ไปนั่งเลย ที่จริงก็...
‎- ไปนอนได้แล้ว ‎- แน่ใจเหรอ
‎- ใช่ นี่มันกี่โมงแล้ว ‎- เที่ยงคืนแล้ว
‎- ฉันก็ว่างั้น ‎- งั้นก็...
‎- ขอบคุณอีกครั้งนะ ‎- จ้ะ บ๊ายบาย
‎- ราตรีสวัสดิ์ ‎- ราตรีสวัสดิ์
‎- ขอบคุณมากนะ ‎- ไม่เป็นไร
‎(ทาวาตาริ เรียว)
‎ทำไมการซาวข้าวถึงดูอีโรติกแบบนี้
‎น่าสนใจจัง
‎- ตายแล้ว... ‎- เห็นไหมคะ คุณพ่อ
‎- คุณพ่อ ‎- คุณโทคุอิ
‎เห็นหรือเปล่า คุณพ่อ
‎- นี่ฉากโปรดของคุณเลยนะ ‎- ใช่
‎เขาต้องชอบแน่ๆ
‎- เขาคงพูดว่า "เริ่มกรุ่นแล้ว" ‎- นั่นสินะ
‎ไม่เห็นฉากดีๆ แบบนี้สักพักแล้วนะคะ
‎- อย่างกับพรหมลิขิตเลย ‎- ก็น่าดูอยู่ จีบกันขั้นเทพเลย
‎ความเชี่ยวชาญน่ะไม่เท่าไร ‎แต่เคมีตรงกันมากเลย
‎- อือ สองคนนั้นไม่ได้เล่นเกมเลย ‎- ใช่
‎เข้ากันแบบไม่ต้องพยายาม
‎- อือ ‎- ให้ความสำคัญกับอะไรคล้ายๆ กัน
‎- เหมาะสมกันมากตั้งแต่เริ่ม... ‎- ฮานะคงต้องถอยสักหน่อย
‎- ก็จริง ‎- ถ้าเธออดทนรอ
‎ความหลงใหลของสองคนนี้ ‎อาจระเบิดแล้วก็หายไปเลย
‎- เป็นไปไม่ได้ ‎- ไม่น่าใช่
‎ญี่ปุ่นกับรัสเซียเพิ่งเคยมี ‎สัมพันธ์ระหว่างประเทศดีขนาดนี้
‎- นี่แหละผลลัพธ์ที่ดีที่สุด ‎- ใช่ไหม
‎จากแผนผังของบ้าน ผมเดาว่าเราได้ยิน
‎ทุกบทสนทนา ‎ที่คุยกันชั้นล่างใช่ไหมครับ
‎แต่ถ้าทั้งคู่สนิทกันขนาดนี้
‎ฮานะก็คงเห็นและช่วยให้เธอ ‎ตัดใจจากเขาได้เร็วขึ้น
‎การตัดใจคือ ‎ส่วนสำคัญของการเติบโตเช่นกัน
‎แต่เห็นแบบนี้ก็หงุดหงิดใจนะคะ ‎ฉันคงมองแล้วคิดว่า
‎"จ้า เชิญเลยจ้ะๆ "
‎- ใช่ๆ ‎- เป็นเหมือนกัน
‎คุณเล่นมุกนั้น ‎ได้น่ารักกว่าคนปกตินะครับ
‎"เชิญเลยจ้ะๆ "
‎ใครจะไปคิดว่าจะเป็นแบบนี้
‎- เรื่องราวดำเนินเร็วมาก ‎- คนเรานี่คาดเดาอะไรไม่ได้เลย
‎วีวี่สานสัมพันธ์โดยไม่ลังเลแล้ว
‎ความชอบของเธอสายรั้ง
‎- เธอปลดตะขอยกทรงแล้วด้วย ‎- ทำแล้วเหรอ
‎แน่นอน
‎ปลดตะขอยกทรงแล้วถกเสื้อลงด้วยเหรอ
‎ถ้าเกิดเคมีเข้ากันไม่ได้จริงๆ ‎เขาคงไม่แซวเล่นว่า
‎- "'อาร์' มาจากเรียวหรือเปล่า" ‎- ใช่
‎- แบบนั้นรุกหนักไป ‎- ใช่
‎สองคนนั้นตกหลุมรักกันแล้ว
‎ไม่ต้องสารภาพรักเลยด้วยซ้ำค่ะ
‎- ไม่จำเป็น ‎- ค่อยๆ พัฒนาเป็นแฟนกันไปเอง
‎- ในทางปฏิบัติ ต่อกันติดแล้ว ‎- ต่อกันติดเหรอครับ
‎- ต่อกันติดเหรอ ‎- แน่สิ
‎นี่เราดูเนื้อหาโจ่งแจ้ง ‎แบบไม่มีเซ็นเซอร์มาตลอดเลยเหรอครับ
‎- ใช่ โชจังเห็นหรือเปล่า ‎- โอ้โฮ
‎- ผมนี่แทบไม่เชื่อเลย ‎- เห็นไหม
‎เพราะแบบนี้ ‎ถึงได้บอกว่าตื่นเต้นใช่ไหม
‎- ผมทนไม่ไหวเลย เนื้อหาโจ่งแจ้งมาก ‎- แบบนั้นล่ะ
‎- เซ็กส์กลายๆ นี่เอง ‎- นั่นล่ะที่ผมตื่นเต้น
‎ไม่เคยตื่นเต้นกับการดูข้าว ‎ที่ถูกซาวในน้ำนมแบบนั้นมาก่อน
‎ระวังหน่อย
‎ประโยคนั้นพูดเกินไปแล้วล่ะ
‎- พูดคำว่า "น้ำนม" ไม่ได้นะ ‎- ไม่เคารพข้าวเลย
‎- ผมตลอดเลย ‎- ขอโทษเลย
‎- ผมคิดว่า... ‎- ขอโทษโทริจัง ขอโทษข้าวด้วย
‎- นึกว่าเรากำลังสนุกกันซะอีก ‎- แย่จริงๆ เลย
‎- ใช่ ‎- "น้ำนม" นี่เกินไปครับ
‎- หันหน้ามาหาโทริจังเลย ‎- ขอโทษเลย
‎ผมขอโทษจากใจจริง ‎ต่อโทริจังและชาวนาทุกท่าน
‎แบบนั้นแหละ
‎ไม่เคารพข้าวที่ทำให้เราเติบโตมาเลย
‎- พูดแบบนั้นได้ยังไงคะ ‎- คุณโทคุอิ...
‎ไม่มีคุณ ผมไม่รอดจริงๆ
‎คุณพ่อ
‎- คุณโทคุอิ ได้ยินไหม ‎- คุณพ่อ...
‎- คุณพ่อ กลับมาเถอะ ‎- ผมยังแข็งแกร่งไม่พอ
‎ผมยังไม่ประสีประสา ‎กับการเล่นมุกใต้สะดือ
‎(บ่ายโมง)
‎อุ่นข้าวกับแกงกะหรี่พร้อมกันดีไหม
‎ข้าวก็เย็นเหมือนกัน
‎อุ่นเลยดีกว่า
‎- ไข่ดาวด้วยเหรอ ‎- ไม่ได้นะ ไม่งั้นจะเละ
‎- งั้นเหรอ ‎- อือ
‎- วันนี้ฉันหยุดนะ ‎- เอ๊ะ
‎ดีจัง
‎- วันนี้หยุดเหรอ ‎- วันนี้วันหยุด
‎มีวันหยุดประจำไหม
‎วันพักผ่อนสุดล้ำค่า
‎- ล้ำค่ามากๆ เลยล่ะ ‎- นั่นสิ
‎พรุ่งนี้ไปทำงานแล้ว
‎เราไปขับรถเล่น...
‎แล้วกินข้าวเที่ยงกันไหม เอมิกะ
‎- ว่างไหม ‎- น่าสนใจเนอะ
‎- ว่างสิ ‎- กินข้าวไปหรือยัง
‎ยังไม่ได้กินอะไรเลย
‎- กำลังจะกินเลยเนี่ย ‎- จังหวะพอดีมาก
‎งั้นไว้ก่อนก็ได้
‎ให้พี่ไคกินแทน
‎ดีนะที่เธอยังไม่ได้กิน
‎จริงเหรอ นายนั่งลุ้นอยู่ใช่ไหม
‎ลุ้นอยู่เลย
‎ฉันหิวมากเลย เกือบจะกินแล้ว
‎จะไปไหนกันเหรอ
‎- นายบอกว่า "ไปขับรถเล่นกัน" ใช่ไหม ‎- ใช่
‎ไปชินโอคุโบะหรือแถวๆ นั้นก็ได้
‎ชอบกินเผ็ดไหม
‎- หือ ‎- เธอชอบกินเผ็ด
‎ของเผ็ดเหรอ ชอบมากเลย
‎- งั้นไปชินโอคุโบะกัน ‎- ได้เลย
‎สุดยอด ตื่นเต้นจัง
‎น่าสนุกแฮะ ไปเตรียมตัวดีกว่า
‎ฮานะ ช่วยกินไข่ดาวหน่อยนะ
‎อือ
‎- ไม่ได้ขัดจังหวะใช่ไหม ‎- ไม่เลย
‎ขอบคุณที่ให้พาเธอออกไป
‎- "ให้พาเธอออกไป" เหรอ ‎- เรา "อนุญาต" เหรอ
‎ดูเป็นทางการมากเลย
‎(ไปกินข้าวเที่ยงกับเอมิกะ โทปาส)
‎- ไปแล้วนะ ‎- ขอให้สนุกนะ แล้วเจอกัน
‎- ขับจากัวร์แล้วตื่นเต้นไหม ‎- ตื่นเต้นมากเลย
‎ฉันไม่มีเงินซื้อคันนี้แน่นอน
‎สมัยเรียน ‎ฉันเป็นคนที่สาวๆ ไม่ชอบเลย
‎ส่วนเธอ ฉันนึกภาพว่าน่าจะ...
‎- มีคนชอบเยอะ ‎- มีคนบอกเยอะเหมือนกัน
‎อาจจะเพราะฉันแต่งตัวเก่ง ‎คนเลยคิดแบบนั้น
‎แต่ตัวตนข้างใน ‎ฉันเป็นพวกต่อต้านสังคมนะ
‎ไม่ค่อยเป็นจุดสนใจหรอก
‎- ไม่น่าเชื่อ ‎- คาดไม่ถึงใช่ไหม
‎- ใช่ ‎- มีคนพูดเหมือนกัน
‎ฉันอยากพูดกับ
‎ตัวเองสมัยเรียนว่า
‎"ตอนนั้นอาจจะไม่ค่อยมีคนชอบนาย
‎แต่ถ้าทำงานหนัก ‎นายจะเติบโตและขับรถหรูๆ แบบนี้
‎และมีสาวสวยนั่งข้างๆ "
‎บอกเขาว่า
‎- จะได้ขับรถเที่ยวกับสาวฮ็อตเหรอ ‎- ใช่
‎บ๊องจัง
‎(ชินโอคุโบะ โตเกียว)
‎เพิ่งเคยมาชินโอคุโบะครั้งแรกเลย
‎- หิวจัง ‎- เนอะ
‎ดีจังที่ไม่ได้กินแกงกะหรี่
‎- ขอโทษทีที่ทำให้อดกิน ‎- ไม่เป็นไร เมื่อวานกินไปแล้ว
‎เธอเกือบตักเข้าปากแล้วเชียว
‎- อ๊ะ ถึงแล้ว ‎- ที่นี่เหรอ
‎(คันตงโนะโอโมอิเดะ)
‎- เชิญครับ ‎- ขอบคุณค่ะ
‎- ทานแล้วนะครับ ‎- ทานแล้วนะคะ
‎- น่ากินจัง ‎- น่าอร่อย
‎ทานแล้วนะครับ
‎อร่อย
‎กินกับกิมจิน่าจะอร่อยมากเลย
‎- รู้ไหมฉันจะพูดว่าอะไร ‎- หือ
‎"อร่อย"
‎เธออยู่เทอร์เรซ เฮาส์ ‎มาสามเดือนแล้วใช่ไหม
‎ที่ผ่านมาอยากพบรักหรือเปล่า
‎ฉัน...
‎อยากพบรักมากที่สุดเลยตอนนี้
‎ก่อนหน้านี้ไม่นาน ‎ฉันคิดอยู่ว่าจะออกจากบ้าน
‎- ทำไมล่ะ ‎- แต่ฉันยังไม่เจอคนที่ชอบเลย
‎ก็เลยรอความหวัง ‎แล้วอยู่ต่ออีกสักหน่อย
‎มีคนที่ทำให้เธอ ‎ตัดสินใจอยู่ต่อหรือเปล่า
‎ฉันอยู่ต่อเพราะมี ‎คนที่เห็นว่าน่าจะเป็นไปได้
‎คนเรามีหลายมุมนะ ‎ที่จะได้เห็นเฉพาะตอนที่
‎อยู่บ้านเดียวกัน
‎อือ จริงเลย
‎อย่างเช้านี้...
‎เธอไม่ได้แต่งหน้า
‎ฉันเองก็สะดุดตา
‎ถ้าฉันมั่นใจหน้าตาตัวเอง ‎คงไม่ค่อยแต่งหน้า แต่ว่า...
‎เธอไม่มั่นใจเหรอ
‎- ไม่เลย ‎- ทำไมล่ะ
‎ยากนะ พอเป็นเรื่องตัวเอง ‎ฉันมักจะคิดลบตลอดเลย
‎เธอน่าจะภูมิใจกว่านี้นะ คือ...
‎ฉันไม่ได้อยู่ในจุดที่จะบอกเธอว่า ‎ควรใช้ชีวิตยังไง
‎แต่ฉันว่าเธอฉลาด ‎แล้วก็มีอะไรในตัวให้ภูมิใจตั้งเยอะ
‎ขอบคุณค่ะ
‎- อร่อยมากเลย ‎- อร่อยจริงๆ
‎- ดีใจที่ชวนฉันออกมานะ ‎- ยินดีครับ
‎ขอบคุณที่ใช้เวลาอันมีค่า ‎ในวันหยุดกับฉันนะ
‎- เข้าห้องน้ำก่อนไหม ‎- ห้องน้ำ...
‎ขอไปเข้าหน่อยนะ
‎เงินทอน 400 เยนครับ
‎- พร้อมหรือยัง ‎- ค่าอาหารล่ะ
‎ฉันจ่ายแล้ว
‎- จริงเหรอ ขอบคุณสำหรับอาหารนะ ‎- ไม่เป็นไร
‎จะค่ำแล้วเหรอเนี่ย
‎เป็นไงบ้างวันนี้
‎(สี่ทุ่ม)
‎กินข้าวเที่ยงสนุกไหม
‎ข้าวเที่ยงเหรอ สนุกมากเลย
‎โทปาสคุยเก่งไหม
‎- เขาชวนคุยเก่งนะ ‎- จริงเหรอ
‎บางทีเราก็เงียบนะ ‎แต่ก็ไม่ได้รู้สึกอึดอัดอะไร
‎เขาดูสนใจเธอไหม
‎- ก็ยังตอบไม่ได้นะ แต่ว่า... ‎- เหมือนเพื่อนมากกว่าเหรอ
‎ฉันว่าเขาแค่อยากรู้จักฉันมากขึ้น
‎ฉันก็อยากใช้เวลาแบบนั้นเหมือนกันนะ
‎แต่ก็ดีนะ ไม่ได้ไปเที่ยวแบบนั้น ‎มานานแล้ว
‎แล้วเธอมองว่าเขาเป็นแฟนได้ไหม
‎ได้แน่นอน ฉันว่าเขาเป็นได้
‎- แต่ใครจะรู้ ‎- ยังไงเหรอ
‎สมาชิกใหม่ของบ้านแมนกันมากทุกคนเลย
‎(อากาซากะ โตเกียว)
‎(เอเอ็นเอ ‎อินเตอร์คอนติเนนทัล โตเกียว)
‎(บ่ายโมงครึ่ง)
‎ขอบคุณที่รอนะครับ ‎ได้เวลาประกาศผลรางวัล
‎เอซีซีโตเกียวครีเอทิวิตีอวอร์ดส์ ‎ประจำปี ครั้งที่ 59
‎จากโฆษณาชุดซาเกรุกัมมี่ ‎ขอเชิญคุณลิลลี่ แฟรงกี้ครับ
‎ก่อนอื่นขอมอบรางวัลนะครับ
‎ยินดีด้วยค่ะ
‎(เอซีซี กรีนรูม ดี)
‎ห้องรับรองอยู่ทางไหนนะ
‎ทางนี้ครับ
‎- โทษทีครับ ห้องเราอยู่ไหน ‎- สุดทางเดินนี้ค่ะ
‎(โทปาส จอห์นคิมเวอร์ลู 22 ปี ‎จากดาเวา ฟิลิปปินส์)
‎(ย้ายมาญี่ปุ่นตอนแปดขวบ ‎ปี 2015 จบมัธยมปลายโทโยฮาชิ)
‎(ปี 2018 ลาออกจากบริษัทนิปปอน เทร็ก ‎ปี 2019 ย้ายมาโตเกียว)
‎(ปี 2019 ทำงานกับบริษัทกันพาวเดอร์ ‎แอลแอลซีในโตเกียว)
‎(ความสัมพันธ์ล่าสุด หกเดือนก่อน)
‎- น้ำเย็นได้ไหมครับ ‎- ได้
‎(ลิลลี่ แฟรงกี้ 56 ปี ‎นักวาดภาพประกอบ)
‎น่าจะกดตรงอื่นนะ
‎ได้แล้ว
‎- ดีมาก ‎- ได้แล้วครับ
‎ไปอยู่มาหนึ่งอาทิตย์ ‎สักสิบวันได้แล้วใช่ไหม
‎ครับ ผมย้ายเข้าไปวันเสาร์ที่แล้ว
‎ฉันรู้ว่านายทำความสะอาดออฟฟิศเรา ‎กับบ้านของฉันอย่างดี
‎- เก่งมาก ‎- ผม...
‎หวังว่าจะดูแลเทอร์เรซ เฮาส์ ‎ให้เป็นระเบียบเรียบร้อยนะ
‎ผมทำความสะอาดบ้าน ‎ก่อนจะออกไปบ้านคุณวันนี้ครับ
‎สะอาดแน่นอน
‎ชอบใครบ้างหรือยัง
‎ครับ ขอบคุณที่ถามครับ
‎- ชอบแล้วเหรอ ‎- เธอก็เป็นคนเก็บตัวเหมือนกัน
‎- เป็นคนเงียบๆ เหมือนกันเหรอ ‎- เธอ...
‎- มีรูปไหม ‎- อาจจะดูอึมครึมหน่อย
‎นี่ครับ
‎"นักศึกษามหาวิทยาลัยที่อยากเป็น ‎พนักงานต้อนรับบนเครื่องบิน"
‎ไม่ค่อยร่าเริงเหรอ
‎ถ้าดูแค่อินสตาแกรม
‎อาจจะคิดว่ามีคนชอบเธอเยอะมาก
‎- อือ ก็ดูสดใสดีนะ ‎- ครับ
‎เธอเหมือนมีเพื่อน ‎มากเกินต้องการนะ ดูจากรูป
‎โอ๊ะ รูปใส่บิกินี่
‎ตรงกันข้ามกับที่เธอเป็นเลย
‎ดูสิ เธอดูไม่แคร์สื่อเลย ‎ใส่บิกินี่ส่ายก้น
‎นั่นแหละครับ เหมือนกับว่า...
‎เธออยู่คนละโลกกับนายเลย
‎ใช่เลยครับ
‎ตัวจริงเธออาจจะเก็บตัว ‎แต่อินสตาแกรมดูสร้างภาพมาก
‎เธอวาดฝันไว้สูง เป็นคนทะเยอทะยาน
‎ให้ความสำคัญกับการสร้างภาพ ‎สองคนดูนิสัยคนละขั้วเลยนะ
‎สมัยวัยรุ่นผมมืดมนมาก ‎เลยรู้สึกว่า...
‎ผมได้กลับไปเป็นเด็กอีกครั้ง ‎และได้โอกาสครั้งที่สอง
‎"กลับไป" อาจดูแปลก
‎เป็นจุดที่ต้องระวังนะ
‎ถ้านายพยายามตามหาอดีต ‎ที่ไม่ควรจะเกิดขึ้น
‎สุดท้ายนายก็จะ...
‎เจอทางตันเหรอครับ
‎แต่ไม่เป็นไร พลาดพลั้งบ้าง ‎ก็ถือเป็นแรงกระตุ้น
‎(สี่ทุ่มครึ่ง)
‎ฉันมีเรื่องอยากถาม ‎ตั้งแต่วันก่อนแล้ว
‎ตอนที่...
‎- ตอนที่ฉันคุยกับเรียว ‎- ค่ะ
‎ตอนแรกฉันคิดว่าเธอหัวเราะ
‎แล้วฉันก็ได้ยินเสียงเธอสะอื้น
‎ขออธิบายแล้วกันนะคะ
‎- เธอหัวเราะเหรอ ‎- เปล่า
‎ฉันดูไม่ออกว่าเธอหัวเราะหรือร้องไห้
‎ฉันไม่ได้หัวเราะ...
‎ก็แค่พี่สองคนเข้ากันได้ดีมาก
‎- ไม่หรอก ‎- ฉันว่าตัวเองคงหึงน่ะ
‎ฉันไม่รู้เลยว่าเกิดอะไรขึ้น ‎ไม่ได้ถามว่าเขารู้สึกยังไง
‎แต่ที่รู้คือเขาอาจชอบเธออยู่ก็ได้
‎ไม่ใช่แบบนั้นแน่นอน
‎- เธอไม่รู้หรอก ‎- ไม่ใช่แบบนั้นเลย
‎- เธอไม่รู้หรอก ‎- ไม่มีทาง
‎ฉันคิดว่าตัวเองตื่นเต้นเกินไปแล้ว
‎จริงๆ นะ คืนนั้นที่ฉันคุยกับเรียว
‎มีตอนหนึ่งที่เขาทำท่าประหลาดๆ
‎ฉันเลยถ่ายวิดีโอไว้
‎ตั้งแต่ตอนนั้น ฉันก็นั่งดูคลิปนั้น ‎ซ้ำแล้วซ้ำอีก
‎แล้วก็คิดว่า "น่ารักจังเลย ‎ทำไมน่ารักขนาดนี้เนี่ย"
‎ฉันตื่นเต้นมากจริงๆ
‎- แต่วันนี้เขาไปแข่งเกมเยือน ‎- อือ...
‎เป็นเรื่องเศร้าที่สุด ‎ที่ฉันได้ยินวันนี้เลย
‎- ไม่รู้สิ ‎- อะไรเหรอ
‎ที่เขาจะไม่ได้กลับบ้านเลย ‎ฉันรอที่จะได้เจอเขาน่ะ
‎- แต่เขาไม่อยู่ ‎- เขาไม่ค่อยอยู่
‎- จริงเหรอ ‎- เขาไม่อยู่บ้านบ่อยมาก
‎ไม่ชอบเลย
‎- เห็นด้วย ‎- ไม่รู้สิ
‎ใช่
‎รู้สึกสองจิตสองใจยังไงไม่รู้
‎อยากให้พี่รู้ว่า ‎ฉันไม่ได้เกลียดพี่วีวี่
‎หรือพี่เรียวนะคะ ‎ฉันกำลังพยายามให้ตัวเองโตขึ้น
‎หวังว่าเรื่องสองจิตสองใจของพี่ ‎ไม่เกี่ยวกับฉัน
‎- ว่าไง ‎- กลับมาแล้วครับ
‎วันนี้ทำอะไรเหรอ
‎- ทำงานน่ะ ‎- ทำงานเหรอ
‎สนุกไหม
‎- ทำงานน่ะเหรอ ‎- ใช่
‎สนุกทุกวินาทีเลย
‎- สนุกจริงเหรอ ‎- สนุกครับ
‎ได้ทำงานที่ชอบนี่ดีเนอะ
‎เมื่อวานเป็นไงบ้าง
‎ตอนไปขับรถกับเอมิกะ ‎ทำคะแนนได้บ้างไหม
‎ผมไม่รู้ว่าตัวเองรู้สึกยังไง
‎เป็นความตื่นเต้นที่ได้เป็น ‎เพื่อนกับคนที่ฮ็อตกว่าเรา
‎หรือผมชอบเธอแบบคนรักจริงๆ
‎ถ้าเป็นแบบคนรัก ‎ทำไมนายถึงคิดกับเธอแบบนั้นล่ะ
‎ถ้าเป็นแบบคนรัก
‎ผมคิดว่าคงเป็นเพราะ ‎เจอเธอแล้วมีแรงบันดาลใจ
‎ก็เป็นไปได้นะ
‎เป็นวิธีเดียวที่ผมรู้ว่า ‎จะระบุความชอบยังไง
‎เธอสะดุดตาผม ‎ตั้งแต่ผมดูรายการแล้วครับ
‎เธอน่ารัก แล้วก็น่าสนใจ ‎ผมสนใจเธอมาตั้งแต่แรก
‎แต่ไม่คิดว่าเข้ามาบ้านแล้ว ‎เธอจะยังอยู่
‎เพราะเธออยู่ที่นี่มาสามเดือนแล้ว
‎จริงด้วยเนอะ
‎ผมแวะนั่งดื่มคนเดียว ‎ที่สถานีรถไฟแถวๆ นี้
‎ผมรู้สึกเหงานิดๆ
‎ตั้งแต่ย้ายมาโตเกียว ‎ผมยังไม่ค่อยมีเพื่อนเลย
‎การได้อยู่ที่นี่กันหกคน
‎แล้วก็ได้นั่งคุยกันทุกวัน
‎ผมมีความสุขนะครับ
‎- งั้นเหรอ ‎- ครับ
‎จนถึงตอนนี้...
‎ผมยังไม่เคยรู้สึกว่ามีใครรักผม
‎ไม่เคยรู้สึกว่าคนรอบตัว
‎รักผมอย่างจริงใจ
‎ผมเป็นคนที่...
‎โหยหาความรักมาตลอด ‎ต้องการความรักน่ะครับ
‎ชีวิตผมมีแต่แม่ น้องชาย แล้วก็ผม
‎แม่กับน้องเป็นครอบครัวเดียว ‎ที่ผมมีในญี่ปุ่น
‎คุณลิลลี่ช่วยผมไว้เยอะเลย ‎พ่อทิ้งเราไป
‎เรากินข้าวเย็นด้วยกัน
‎บางครั้งคุณลิลลี่ก็ทำอาหาร
‎ผมอายุ 22 แล้ว
‎แต่บางครั้งผมก็คิดว่า
‎ถ้ามีพ่อคงรู้สึกแบบนี้
‎ผมไม่เคยพึ่งพาใครได้อย่างสบายๆ เลย
‎ไม่เคยได้ทำแบบนั้น
‎วันก่อน...
‎ตอนงานเลี้ยงต้อนรับ ผมดีใจมากเลย
‎เนอะ ฉันก็ดีใจเหมือนกัน
‎ผมไม่เคยเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มแบบนี้
‎ทั้งชีวิตนี้ไม่เคยเลย
‎ผมรู้ว่าผมคิดมากไป
‎แต่ถ้าผมเจอคนที่ตัวเองชอบจริงๆ
‎ผมก็อยากลดกำแพงที่ตัวเองตั้งไว้
‎เอ๊ะ ว่าไง โทปาส
‎เป็นอะไรไป
‎เอ๊ะ
‎- เอ๊ะ อะไรเนี่ย ดื่มเหรอ ‎- หน้าแดงเชียว
‎พี่เรียวไม่อยู่บ้านหลายวันใช่ไหม
‎(ไปแข่งบาส เรียว)
‎- สองสามวันเหรอ ‎- น่าจะกลับวันอาทิตย์
‎- ใช่ ‎- จริงเหรอ ไปนานขนาดนั้นเลย
‎ก่อนหน้านี้ฉันส่งข้อความหาเขา
‎ว่ายังไงบ้างคะ
‎ถามว่า "วันนี้ไม่กลับบ้านเหรอ"
‎เขาบอกว่า "พรุ่งนี้ก็ไม่กลับ"
‎เมื่อกี้ผมคุยกับพี่ไค
‎ว่าผมโหยหาความรัก
‎ผมไม่เคยมีประสบการณ์ ‎เป็นคนที่ถูกรักมาก่อนเลย
‎- แม้แต่พ่อแม่ก็ไม่รักเหรอ ‎- ไม่ใช่แบบนั้นหรอก
‎การรักใครสักคนโดยไม่เคย ‎ได้รับความรักมาก่อนมันยาก
‎ไม่หรอก ถ้านายไม่รักตัวเอง ‎ก็รักคนอื่นไม่ได้นะ
‎มองอีกมุมก็ใช่เหมือนกัน
‎เราไม่รู้ว่าจะรักคนอื่นยังไง
‎ถ้าไม่เคยได้รับความรักมาก่อน
‎แปลว่าถ้าไม่เคยได้รับความรัก ‎ก็จะรักใครไม่ได้เหรอ
‎- ประมาณนั้นล่ะ ‎- แต่ก็ไม่เสมอไปนะ
‎- ผมว่าใช่นะ ‎- ไม่เลย
‎- เพราะ... ‎- นายมองผิดมุม
‎นายต้องค้นหาความรักในตัวเองก่อน
‎- เป็นไปไม่ได้เลย ‎- ทำไมล่ะ
‎ยกตัวอย่างเช่น พ่อแม่...
‎ต้องมอบความรักให้ก่อน ‎แล้วเราก็เรียนรู้ว่าความรักคืออะไร
‎แล้วเราถึงจะมอบความรักนั้น ‎ให้กับคนอื่นได้
‎ไม่จริงเลย ‎ถ้าเกิดเราโตมาแบบไม่มีพ่อแม่ล่ะ
‎เราจะเข้าใจความรัก ‎ทั้งที่ไม่เคยได้รับความรักได้ยังไง
‎งั้นต้องเริ่มจาก ‎การรักและดูแลตัวเองก่อน
‎เป็นทฤษฎีที่สวยหรูมาก
‎ไม่ใช่ทฤษฎีนะ มาจากประสบการณ์ตรงเลย
‎นิสัยและตัวตนของเรามักเกิดจาก
‎โตมากับพ่อแม่และครอบครัวแบบไหน
‎รวมถึงสภาพแวดล้อมที่เติบโตมา
‎อันนั้นก็จริงนะ
‎แต่ถ้ามองแบบนั้น
‎นายก็จะให้คนอื่นมาตัดสินชีวิตตลอด
‎และไม่ได้เป็นคนควบคุมชีวิตตัวเอง
‎ฉันไม่เห็นด้วยกับสิ่งที่นายพูด
‎ฉันไม่อยากใช้ชีวิต ‎ตามที่คนอื่นตัดสินใจให้
‎ฉันตัดสินใจอะไรด้วยตัวเอง
‎ฉันไม่จำเป็นต้องใช้ชีวิต ‎แบบที่คนอื่นคาดหวัง
‎นั่นมันอุดมคติ
‎- ไม่ใช่อุดมคติ... ‎- ถ้าผมไม่เคยรู้วิธีรักคนอื่น
‎ผมจะรู้ได้ยังไงว่าจะแสดงออก ‎เรื่องความรักยังไง
‎ถ้าคิดแบบนั้น ‎นายก็จะหาข้ออ้างและสมเพชตัวเอง
‎แม้แต่เวลาที่นายทำผิด
‎ถ้ามีกรอบความคิดว่าตัวเองเป็นเหยื่อ
‎ก็จะหาข้ออ้างให้ตัวเองเรื่อยไป ‎และปฏิเสธโอกาสที่จะเติบโต
‎และพอตกอยู่ในวังวนนั้น ‎มันจะไม่มีวันสิ้นสุดเลย
‎ถึงจุดหนึ่ง เราทุกคนต้องเติบโต
‎นายต้องรับผิดชอบ ‎ทุกการตัดสินใจในชีวิตตัวเอง
‎ไม่ว่าจะตัดสินใจได้ดีหรือไม่ดี ‎ก็ต้องรับผิดชอบต่อการตัดสินใจนั้น
‎คิดแบบนี้โล่งใจกว่าไม่ใช่เหรอ
‎ว่าไหม แทนที่จะโทษคนอื่น
‎ไม่มีใครช่วยแก้ไขชีวิตนายได้
‎แล้วต้องรอนานแค่ไหน ‎กว่าจะมีคนมามอบความรักให้นาย
‎- นายต้องสร้างมันขึ้นมาเอง ‎- นั่นแหละอุดมคติ
‎ไม่ใช่ ไม่มีทางอื่นแล้ว
‎นายเปลี่ยนคนอื่นไม่ได้
‎ต่อให้นายเจอคนที่รัก
‎ถ้าเขาไม่รักนายตอบ ‎นายก็ทำอะไรไม่ได้
‎อือ ก็จริง
‎ใช่ไหม สิ่งที่คิดว่ามั่นคงก็เป็นแค่ ‎ความเพ้อฝันว่าเขาจะรักตอบหรือเปล่า
‎ฉันไม่ชอบอะไรแบบนั้น
‎เราต้องเป็นคนที่กล้า
‎และขวนขวายหาความรักในตัวเอง
‎เราจะทำอะไรได้มากกว่านี้ล่ะ
‎ไม่งั้นก็ต้องรอตลอดไป
‎- ไม่เสียดายเวลาชีวิตเหรอ ‎- อือ
‎ไม่ดีเลยที่หวังว่าความรักจะมาหา ‎และผิดหวังที่มันไม่มา
‎ทีนี้ฟังนะ
‎ฉันรู้ว่านายเป็นคนดีและแข็งแกร่ง
‎เพราะงั้นอย่าพูดถึงตัวเอง ‎อย่างเศร้าสร้อยแบบนั้นเลย
‎"ไม่เคยได้รับความรัก ‎เลยไม่รู้ต้องรักคนอื่นยังไง" เหรอ
‎นายรู้อยู่แล้ว
‎สิ่งแรกที่นายทำตอนตื่น ‎คือเข้ามาในนี้และล้างจานให้
‎ไม่คิดว่านั่นคือความรักเหรอ
‎นายใจดีกับคนอื่นๆ
‎อย่าโกหกตัวเองเลย
‎อย่าพูดว่า ‎ไม่รู้จะต้องรักคนอื่นยังไง
‎นายรู้นะ เรียนรู้มาเยอะเลย
‎เล่นบทเหยื่อแบบนั้นไม่ดีเลยนะครับ
‎การอยู่ในบ้านนี้เป็นโอกาสที่ดี ‎สำหรับคนอย่างโทปาสนะคะ
‎- เป็นบทสนทนาที่ดีนะคะ ‎- เขาโชคดีนะ
‎ไม่ใช่ทุกคนที่จะ ‎ใจเย็นกับเขาขนาดนั้น
‎ผมชอบที่เธอบอกเขาแบบนั้น
‎"การกระทำของนาย ‎เป็นการกระทำที่มาจากความรัก"
‎- ดีมากเลย ‎- เธอพูดดีมาก
‎- วีวี่สุดยอดเลย ‎- ให้คำแนะนำดีมากเลย
‎เธอไม่ลังเลในคำตอบเลย ‎และมั่นใจในสิ่งที่พูด
‎"นายรู้อยู่แล้วว่าต้องทำยังไง"
‎ให้ตายสิ จะเอาอะไรไปสู้กับรัสเซีย
‎- รัสเซียฆ่าไม่ตาย ‎- ประทับใจมาก
‎ฮานะ คู่แข่งเธอยิ่งใหญ่มาก
‎ตอนเรียวทำแบบนั้นเขาพูดว่าอะไรนะ
‎เขาบอกว่า "พอนสึ" เวลาเราตกหลุมรัก ‎คุยแค่เรื่องนั้นก็สนุกแล้ว
‎- มีความรักก็แบบนี้ล่ะ ‎- นั่นสิครับ
‎- พูดถูก ‎- เนอะ
‎ฉันดูรูปหรือวิดีโอคนที่รัก ‎ได้ทั้งวันเลย
‎หรืออ่านข้อความซ้ำไปซ้ำมา
‎เลื่อนดูข้อความในไลน์ได้ไม่หยุด
‎- ทำแค่นั้นก็ตื่นเต้นแล้ว ‎- สุดยอดเลยนะ ว่าไหม
‎แล้วที่วีวี่บอกฮานะล่ะครับ
‎"เธอไม่รู้หรอก เขาอาจจะชอบเธอก็ได้"
‎- ปากหวานแต่ดูเชือดนิ่มๆ เลยนะ ‎- ก็...
‎- ไม่ได้ตั้งใจหรอก ‎- เธอพยายามสุภาพหรือเปล่า
‎- วีวี่ยังไม่รู้ว่าเรียวรู้สึกยังไง ‎- ใช่ เขาไม่ได้พูดอะไรเลย
‎โอกาสที่เขาจะชอบฮานะริบหรี่มาก
‎แต่วีวี่ลืมพูดคำว่า "ริบหรี่"
‎- แต่ฮานะก็ทัศนคติดีนะคะ ‎- ใช่
‎- อดทนดี ‎- ถึงจะอยู่ในจุดที่ทำใจลำบาก
‎เธอเหมือนกำลังต่อสู้กับ ‎ความเจ็บปวดอย่างต่อเนื่อง
‎ถ้าผมเป็นฮานะคงรู้สึกว่าใกล้แพ้แล้ว
‎แต่ตอนต้นๆ ที่คุยกันในห้องพักผ่อน
‎เธอก็ตั้งใจจะซื่อตรง ‎กับความรู้สึกตัวเอง
‎แล้วก็คงไม่ดีนะคะ
‎ถ้าวีวี่รู้สึกแย่ ‎แล้วไม่พูดอะไรเกี่ยวกับเรียวเลย
‎- ฮานะคงไม่อยากให้เป็นแบบนั้น ‎- ก็จริง
‎แบบนี้ก็คงดีกว่า
‎ไม่ได้เห็นความรักเบ่งบาน ‎มาสักพักแล้วนะคะ
‎- แบบเรียวกับวีวี่ ‎- เรื่องราวเข้มข้นขึ้นแล้ว
‎รอดูเลยว่าจะเป็นไงต่อ
‎คิดว่าอีกไม่นานน่าจะคบกัน
‎- เห็นด้วย ‎- ก็อาจจะ
‎- สองคนนั้นออกทีวีแล้วดูดีด้วย ‎- ใช่
‎อยากดูอีกจัง
‎- อยากให้มีฉากจู๋จี๋กัน ‎- เหมือนกัน
‎สาธุ
‎ผมคิดว่าวีวี่น่าจะเป็นคนเริ่ม ‎ตอนเธอหมดความอดทน
‎- ขอให้เป็นแบบนั้น ‎- อยากดูแล้ว
‎ส่วนโทปาส...
‎- น่าสนใจขึ้นเยอะเลย ‎- โทปาส...
‎เราไม่เคยเจอสมาชิกแบบเขามาก่อน
‎- คนแรกเลย ‎- ในประวัติศาสตร์ของเทอร์เรซ เฮาส์
‎- โทปาสไม่ค่อยถนัดเรื่องความรัก ‎- ใช่
‎ไม่ค่อยถนัดแล้วก็เก็บตัวมาก
‎- แต่ฉันก็ยังไม่รู้ว่าเขาเป็นยังไง ‎- เหมือนกัน
‎รู้สึกเหมือนเขาซ่อนอะไรอยู่
‎ตอนที่เมาทำให้เราเห็น ‎ความวุ่นวายลึกๆ ในใจของเขา
‎ซึ่งเป็นนัยสำคัญ ‎ของสิ่งที่จะเกิดขึ้นในอนาคต
‎- ก็ใช่ ‎- อยากรู้จังว่าอะไร
‎การดื่มแอลกอฮอล์ ‎อาจจะเป็นจุดอ่อนของเขา
‎ฉันก็เดาว่าการดื่มของเขา ‎จะทำให้เกิดปัญหาเหมือนกัน
‎พวกเขาไม่ควรเชียร์ ‎ให้โทปาสดื่มนะครับ
‎ไม่จริง ควรเอาเหล้าอาบไปเลย
‎- แบบนั้นคงน่าสนใจนะ ‎- อือ
‎- ใช่ ‎- ส่งฮันนี่เบอร์รี่ซาวะให้เยอะๆ
‎- เอาไปทั้งลังเลย ‎- ใช่
‎(บ่ายสอง)
‎- อรุณสวัสดิ์ ‎- อรุณสวัสดิ์
‎ทำงานบ้านอยู่เหรอ
‎- ขอบคุณนะ ‎- ไม่เป็นไร
‎ให้ช่วยไหม
‎- ทำอะไรอยู่เหรอ ‎- ช่วยหน่อยได้ไหม
‎ช่วยเอาขยะไปทิ้งได้ไหม
‎- ช่วยเอาขยะไปทิ้งหน่อย ‎- ได้เลย
‎ตู้เย็นแน่นมากเลยด้วย
‎- อือ เราซื้อของมาแช่มากไป ‎- เนอะ
‎จำที่พูดวันก่อนได้ไหม
‎หนังที่เธออยากดูน่ะ
‎- เรื่องเยสเตอร์เดย์ ‎- เรื่องนั้นล่ะ
‎เธอว่างวันไหน
‎- ฉันว่างมากเลย ‎- งั้นเหรอ
‎ว่างมาก
‎เมื่อวานฉันมีเรื่องอยากบอก
‎ฉันซื้อโยเกิร์ตมา
‎ขอบคุณนะ แต่ซื้อมาทำไมเหรอ
‎เห็นเธอบอกว่ารู้สึกไม่ค่อยดี
‎ขอบคุณนะ
‎- ได้ยินว่ากินแก้เมาค้างได้ ‎- โยเกิร์ตช่วยได้เหรอ
‎อือ กูเกิลบอกแบบนั้นนะ
‎- กินหน่อยนะ ‎- ขอบคุณนะ
‎- เราวัดการไปเดตที่อะไรนะ ‎- หือ
‎ฉันคิดว่าถ้าตัวเองไม่ได้ ‎สนใจคนคนนั้นจริงๆ
‎ก็คงไม่อยากจะออกไปไหนกับเขา
‎แล้วก็ไม่มีแรงจูงใจ ‎ในการชวนเขาไปไหนด้วย
‎- ฉันเข้าใจนะ ‎- อือ
‎ฉันรู้ว่าฉันสนใจเอมิกะมาก
‎- ฉันไม่รู้จะตอบยังไงดี ‎- เป็นฉันก็ตอบไม่ถูก
‎นายคอยชวนฉันออกไปข้างนอก
‎ฉันเลยสงสัยอยู่ว่า ‎นายสนใจฉันหรือเปล่า
‎ฉันว่าฉันสนมากเลย
‎ไม่ได้แค่ "คิด" แต่รู้ว่าฉันสนใจเธอ
‎เลยอยากไปกินข้าวเย็นด้วยกัน
‎แล้วก็ไปเที่ยวด้วยกันอีก
‎ฉันรู้สึกแบบนั้น
‎ฉันคิดเยอะมากเลย ‎จนอยู่บ้านนี้แล้วประหม่า
‎ไม่ค่อยมีใครพูดอะไรแบบนี้กับฉัน
‎เขินเลย
‎ฉันก็อยากออกไปข้างนอกกับนายอีกนะ
‎ไม่คิดว่าจะถ่ายนะเนี่ย
‎ทำไมล่ะ
‎มาหาที่แปะกันดีกว่า
‎- ฉันชอบนะ ‎- เอ๊ะ
‎- ออกมาดูดีเลย ‎- จริงเหรอ
‎ไปดูหนังวันไหนดี
‎เธอว่างวันไหน
‎จริงๆ ฉันไปวันไหนก็ได้
‎วันพฤหัสไหม
‎วันพฤหัสเหรอ ฉันมีนัดตอนเย็น ‎แต่ก่อนหน้านั้นว่างนะ
‎อยากชวนไปกินข้าวเย็นด้วยกันต่อ ‎หลังดูหนังจบ
‎แต่ถ้าเธอมีนัด...
‎งั้นฉันไปเลื่อนนัดก็ได้
‎- ไม่ต้องหรอก ‎- ไม่เป็นไรๆ เลื่อนได้สบายมาก
‎ถ้าเป็นวันพฤหัสที่ 7 ‎ฉันพอเลื่อนนัดได้
‎- งั้นวันที่ 7 นะ ‎- วันนั้นนะ
‎- ได้เลย ‎- งั้นจะลงปฏิทินไว้เลย
‎อยากให้ถึงแล้ว
‎(เทอร์เรซ เฮาส์: โตเกียว 2019-2020)